 SANA BİR GECEDE KAL DEMEM
Canın sıkıldı mı Git Seine Nehrinin kenarına Kuğularla dost ol Parçala bir ekmeği Onlara at !
Kimin gönderdiğine aldırma İçindeki mektuplarla Kuzeye doğru dans ederek Akıntıya kapılan Şişelere bak
Hiç bir zaman Kendini başkalarının yerine koyma Sakın bir başkası gibi de olma Kendi kişiliğinde kal... Gelişsin içindeki sanat Sana bir gecede kal demem.
Bir toplumun sayfasında Bir sayfanın aynasında Bir aynanın ortasında Varlığını Bir gül gibi dayat Sana bir gecede kal demem.
Görmemezlikten gel Yanıbaşından geçen Soğuk rüzgârları Güneşi iç Çıkar içinden hüzünleri Acıları birer birer yak Sana bir gecede kal demem
Duyduklarına asla inanma Gördüklerini birer birer tart Öğrendiklerini tekrar gözden geçir Duygularını Sadece sevdiklerine anlat... Sana bir gecede kal demem.
Üzeyir Lokman ÇAYCI Brüksel, 05.11.2005
|