 |
 ÇOCUK ANNELER
yarı dalgın soyunup avuntunun beyaz çarşaflarına yıldızlar serperdik
o gecelerden biri daha başlardı gözü dönmüş bir lodos gibi çarpıp giden kıyılarımıza
oysa denizimiz hiç olmadı bizim çocuk annelerdik nerden bilelim bir gecelik vur kaçları aşk sanırdık
tenin tendeki oyunu biter bitmez bölük pörçük rüyalara tırmanır sabahları beklerdik hele gün bir ağarsa da aydınlığını üstümüzde gezdirse diye
on dördünde on beşinde var yok karnı burnunda çocuk annelerdik çeşmeyle tarla beşikle kundak arasında çocuklarıyla birlikte büyüyen
hiç unutur muyum arada sizler de gelirdiniz ağır makyajlı görkemli kadınlardınız hafif şehla bakışlarınızda kanamalı birkaç dip not dokunaklı günlüklerinizle büyük şehirlerinize dönerdiniz
bakıyorum da şimdi tüm çağrılar bildik bana o taşkın ırmak bir gün beni de alsa içine hiç durmam alır başımı yine giderim
bir de sen olsan yanımda en iyi sen bilirsin o yangınları en iyi sen şimdi karşımda dipdiri duran o zamanki ben
TEKİN GÖNENÇ
|