|
ANNE
hergün bir yaprak, hergün bir damla daha hayattan, büyüyorum ANNE...
hani içinde bir kıvılcım olur ya, hani herşey çok güzeldir, benim kıvılcımım kör oldu, ama bak herşey yolunda değil ANNE...
hani ufacık bir bebekken, sadece acıkınca ağlarmışım, başka zamanlarda sürekli gülermişim, artık sadece acıkınca ağlamıyorum ANNE...
bak yıllar ne çabuk geçmiş, sadece gülünmüyeceğini öğrenmişim, belki de öğretilmişim, ben büyümüşüm be ANNE...
yanından ayrılmayan kızın, bak artık uzaklarda, üstelik yalnız, hemde herkesin içinde ANNE...
öyle bir de tuzağa düşmüş ki, 'of ' dese olmaz, 'yok' dese hiç, adını bile koyamamış, yardım etsene ANNE...
anlayacağın eskiyi özledim ANNE... yeniden çocuk olmayı, sadece acıkınca ağlamayı ve hiç şimdiyi yaşamamayı...
zaman geriye gitmez değil mi? yada ben yeniden çocuk olamaz mıyım ? söylesene O'nu unuttum diyebilir miyim ? yani herşey söylemek kadar kolay olabilir mi ANNE ?
dur söyleme, ben yine hayal kuruyorum değil mi? sadece kendimi kandırıyorum değil mi? peki kalbimi kim kandıracak ANNE?
eskiden günlerin,hatta dakikaların hesabını tutardım... şimdi günlerden Cuma ,belki de Salı... günlerin ne önemi kaldı ki... takvimlere bile küs oldum ANNE...
yinede ayaktayım,direniyorum... belki de bir ışık arıyorum... bulunca herşeyden kurtulabileceğim ne güçlü büyütmüşsün beni ANNE !
sen yine de beni merak etme, herşeyle savaşmayı... güzel günlerin olacağını... ben senden öğrendim ANNE...
yine de buralar güzel,soğukları saymazsan insanlar mutlu,beni saymazsan... gündüzler ve geceler iyi yalnızlığımı saymazsan, beni soracak olursan, ben de iyiyim,içimdeki yangını saymazsan ANNEM...
Serdar İdin
|
