Bebeklerin Ulusu Yok

 

 İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım bu duyguyu
 Bebeklerin ulusu yok        
 Başlarını tutuşları aynı
 Bakarken gözlerinde aynı merak
 Ağlarken aynı seslerinin tonu

 Bebekler, çiçeği insanlığımızın
 Güllerin en hası, en goncası
 Sarışın bir ışık parçası kimi
 Kimi kapkara bir üzüm tanesi

 Babalar, çıkarmayın onları akıldan
 Analar, koruyun bebeklerinizi
 Susturun susturun söyletmeyin
 Savaştan, yıkımdan söz ederse biri

 Bırakalım sevdayla büyüsünler                       
 Serpilip gelişsinler bir fidan gibi 
 Senin benim hiç kimsenin değil 
 Bütün bir yeryüzünündür onlar
 Bütün insanlığın gözbebeği

 

 İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım bu duyguyu
 Bebeklerin ulusu yok,
 Bebekler, çiçeği insanlığımızın
 Ve geleceğimizin biricik umudu.

Ataol Behramoğlu