SENİ BEN NASIL SEVMEM

hani bir çocuğun sımsıkı sarılıp
bir bebeği öpüp koklaması var ya
o’sun işte sen
ben seni nasıl sevmem

kimileri gövde sanıp karanlığı
darmadağın sığınırken içine
sen aralayıp gözyaşlarını
gülüşünü serpiyorsun üstlerine

                  vakitsiz birer ölüm sanki geceler
                            bir bakımlık ay düşüyor herkesin payına
                 ve hiç dönüp de soran olmuyor
                            eklenen hangi düşler bir sonraki sabaha

                                                                       bildik bir nehrin sularına kendini bırakıp da
                                                                       gidilecek başka denizler arıyorsun ya
                                                                       o’sun işte sen

                                                                       seni ben nasıl sevmem  

     Tekin GÖNENÇ