Öyküm  Benim

beni sakladım

sensizliğe

tutuşturup ellerime aklığını

şafak sonralarının

ne çok duvarlar ördüm

utançlarınla gözlerin arasına

dağlar büyütüyorduk omuzlarımızda

birbirine ekliyorduk avaz avaz

olanca türküsüzlüğümüzü

bırakıp buralardan

umarsız gitmeler vardı

nedense hep

bayraklarla koşuyorduk

o hiç denenmemiş kurallara

biliyor musun

sen hiç olmadın aslında

seni yarattım sen yokken

ellerini yaptım önce

umulmadık şölenler gizledim gözlerine

sonra

seni sakladım

bensizliğe

Tekin Gönenç