Çocuksun Sen - I

      

 

 

         Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen          

              Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu              

             Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen             

          Kum taneleri var ya onlardan birindeyim          

           Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor            

             Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte          

                                                                                                                                                                        

                                                                                                     

                                                                   

 

                   Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum                     

    Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun

              Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı    

   Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman   

     Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum   

            Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup   

   Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için       

        Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar    

        Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa    

   Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun     

    Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların              

     Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar            

  Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa           

                                      

 Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan   

    Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit        

          Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse    

Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman  

     Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık                      

  Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık    

  Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada     

         Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak   

              Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin      

    Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen       

       Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun    

                            Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada                              

                                     Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.                                      

                                   Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil                                       

 

 

Ahmet Telli