ÇOK SEVDİM BİR ZAMANLAR, SEVİYORUM YİNE DE
ÇOK sevdim bir zamanlar, seviyorum
yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
ÇOK sevdim bir zamanlar, seviyorum
yine de
Ürpertili, sımsıcak tenini kadınların
Salmak serin sulara gövdemi
Düşüp gitmek ardına şiirin ve aşkın
ÇOK sevdim bir zamanlar, seviyorum
yine de
Varolduğumu düşünmeyi, ürpererek..
Karanlık bir odada küçük bir çocuk gibi
Yağmurdan ve yalnızlıktan ürpererek
ÇOK sevdim bir zamanlar, seviyorum
yine de
Düşüncemi geniş ve sonsuz olanla birleştirmeyi
Hırçın ve ele geçmezce atılgan
Uysal ve usulcacık benim olan şeyi...
ÇOK sevdim bir zamanlar, seviyorum
yine de
Ve hep seveceğim beynim ve tenim varoldukça bu dünyada
Pırıl Pırıl olanı, her zaman bir güz diriliğinde
Değişmez ve değişken olanı sonsuzca...
ATAOL BEHRAMOGLU
[Eylül 1978]